سوگند به اسبان دونده ای که همهمه کنان [به سوی جنگ] می تازند
و سوگند به اسبانی که با کوبیدن سمشان از سنگ ها جرقه می جهانند
و سوگند به سوارانی که هنگام صبح غافل گیرانه به دشمن هجوم می برند
"و به وسیله آن هجوم، گرد و غبار فراوانی بر انگیزند"
و ناگاه در آن وقت در میان گروهی دشمن در آیند؛
"[که] قطعاً انسان نسبت به پروردگارش بسیار ناسپاس است،"
"و بی تردید خود او بر این ناسپاسی گواه است،"
و همانا او نسبت به ثروت و مال سخت علاقه مند است [و به این سبب بخل می ورزد.]
آیا نمی داند هنگامی که آنچه در گورهاست برانگیخته شود.
"و آنچه در سینه هاست پدیدار گردد،"
بی تردید در آن روز پروردگارشان نسبت به آنان آگاه است [و بر پایه اعمال نیک و بدشان به آنان پاداش و کیفر دهد.]
